Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011

ΑΓΑΝΑΚΤΟΥΝ ΕΠΕΙΔΗ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ ΠΑΡΤΥ


Που ήσουνα  Αγανακτισμένε να διαμαρτυρηθείς:
  • Όταν εσύ (και/ή οι γονείς σου)  κατανάλωνες  12% πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ, ενώ το εισόδημά σου ήταν 5% κάτω του μέσου όρου και η  παραγωγικότητα της εργασίας σου  20% χαμηλότερη;
  • Όταν εσύ (και/ή οι γονείς σου) άρχισες να παίρνεις σύνταξη στα 55 σου παίρνοντας το σκανδαλώδες  ποσοστό του 96% των μέσων αποδοχών και επιβαρύνοντας το ΑΕΠ με 13,5% –ενώ αντίστοιχα οι “μη αγανακτισμένοι” μαλάκες στις χώρες του ΟΟΣΑ άρχιζαν να παίρνουν σύνταξη στα 63, έπαιρναν μόλις το 61% των αποδοχών τους και επιβάρυναν το ΑΕΠ με 10%; 
  • Όταν εσύ(και/ή οι γονείς σου) είχατε στήσει την μεγάλη φιέστα των απεργιών την δεκαετία του 80 υπονομεύοντας έτσι την ανταγωνιστικότητα της χώρας; Σύμφωνα με στοιχεία  του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας  κατά την περίοδο 1976-1988 χάθηκαν, εξαιτίας νομίμων απεργιών και μόνο 0,36 εργάσιμες μέρες ανά 1 εκατομμύριο κατοίκων στην Ελλάδα έναντι 0,06 στις ΗΠΑ και 0,14 στην Ιταλία και την Ισπανία.
  • Όταν ο Ανδρέας έπαιρνε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας στις αρχές της δεκαετία του 80 στο 20% και το ανέβαζε μέσα σε μια δεκατία σε 80%;-το μεγαλύτερο μέρος του οποίου δαπανήθηκε όχι σε επενδύσεις αλλά για τους μισθούς και συντάξεις των «πρασινοφρουρών » με τους οποίους γέμισε το δημόσιο;
  • Όταν  Παγκόσμια Τράπεζα κατέτασσε την Ελλάδα 81η από 202 χώρες στην πάταξη της διαφθοράς και  η Διεθνής Διαφάνεια την ταξινομούσε το 2009  σαν την χώρα με τον πιο διεφθαρμένο δημόσιο τομέα μεταξύ των EΕ-27;
  • Όταν οι συντεχνίες επέβαλλαν κάθε είδους εμπόδια στην αγορά εργασίας που καταλαμβάνει τη χειρότερη 5η θέση στον ΟΟΣΑ; Με αποτέλεσμα η ανεργία μεταξύ των νέων να φτάνει στο 20%, και να αποθαρρύνονται οι ξένες επενδύσεις;
  • Όταν  στην Ελλάδα οι «προοδευτικές δυνάμεις» οικοδομούσαν ένα νομικό πλαίσιο που στοχεύει στην εξόντωση των επενδυτών: Σύμφωνα με την μελέτη Doing Business 2011 της Παγκόσμιας Τράπεζας, η Ελλάδα αξιολογείται  154η μεταξύ 183 χωρών ως προς την ποιότητα και εφαρμογή των νόμων που αφορούν την προστασία των επενδυτών.
  • Όταν οι δημόσιοι υπάλληλοι έστηναν το μεγαλύτερο φαγοπότι που γνώρισε ο πλανήτης δημιουργώντας έναν δημόσιο τομέα όπου οι δαπάνες μισθών και συντάξεων του δημοσίου τo 2009 απορροφούν το 55% των εσόδων του δημοσίου σε σχέση με το 38% αντίστοιχα που απορροφούν στην υπόλοιπη Ευρώπη;
  • Όταν χτιζόταν το τεράστιο Ελληνικό κράτος-δεύτερο σε μέγεθος μετά την Πορτογαλία στην ΕΕ (με βάση τις δημόσιες δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ σε σχέση με το κατά κεφαλή ΑΕΠ);
  • Όταν η Ελλάδα δαπανούσε για την δημόσια διοίκηση το μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ απ όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ -19.7%-με μέσο όρο ΟΟΣΑ 13,5%(2004)
  • Όταν η αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών του δημόσιου τομέα στην  Ελλάδα ήταν στον πάτο μεταξύ των  23 χωρών της ΕΕ (2000);
  • Όταν στην Ελλάδα το κράτος/συντεχνίες  ύψωναν τους περισσότερους φραγμούς στην επιχειρηματικότητα  σε σχέση με τις άλλες χώρες της ΕΕ;
  • Όταν στην Ελλάδα το κράτος/συντεχνίες επέβαλλαν την μεγαλύτερη χρήση διοικητικών μέτρων εναντίων των επιχειρήσεων στην ΕΕ;
  • Όταν στην Ελλάδα το κράτος/συντεχνίες επέβαλλαν το μεγαλύτερο διοικητικό βάρος (κόστος κρατικής γραφειοκρατίας)  στις επιχειρήσεις μεταξύ των χωρών της ΕΕ(το 2003 εκτιμάτο μεταξύ 5,4%-6,8% του ΑΕΠ);
  • Όταν τα τελευταία οκτώ χρόνια η Ελλάδα βρίσκεται  όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας  της στην  προτελευταία θέση μεταξύ των χωρών της ΕΕ-27;
  • Όταν τον Μάιο πριν από ένα έτος κάτι άλλοι «αγανακτισμένοι» δολοφονούσαν εν ψυχρώ τρεις εργαζόμενους επειδή οι τελευταίοι αρνήθηκαν να υπακούσουν στις ντιρεκτίβες τους;
  • Όταν  οι πραιτοριανοί  του ΚΚΕ συνελάμβαναν το περασμένο έτος τους 900 τουρίστες-εισβολείς του  κρουαζιερόπλοιου  Ζενίθ επιβάλλοντας στο ισπανικό πρακτορείο να βγάλει την Ελλάδα από το σχεδιασμό των «ιμπεριαλιστικών» κρουαζιερών  που οργάνωνε;.
  • Όταν οι άμεσες ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα μεταξύ των ετών 2003-2008  αντιπροσώπευαν μόνο το 1% του ΑΕΠ όταν ο μέσος όρος στις χώρες του ΟΟΣΑ είναι 4,1%;
  • Όταν οι 11 πιο ζημιογόνες ΔΕΚΟ (με συσσωρευμένες ζημίες 1,7 δις ) στην Ελλάδα πλήρωναν το 2010 μέσο μισθό 40772 ευρώ  ανά εργαζόμενο –διπλάσιο από τον αντίστοιχο του ιδιωτικού;
  • Όταν τα παλληκάρια της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ απαλλοτρίωναν τους κοινωνικούς πόρους για να κάνουν «αγανακτισμένες» κρουαζιέρες στην Άπω Ανατολή η στις Μπαχάμες;
  • Όταν ο μέσος όρος απόδοσης των Ελληνόπουλων στις διεθνείς εξετάσεις στην PIZA ήταν ο χαμηλότερος μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ-με εξαίρεση το Μεξικό και την Τουρκία; Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα απασχολεί τους περισσότερους εκπαιδευτικούς ανά μαθητή σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο;
  • Όταν δεν υπάρχει ούτε ένα ελληνικό ΑΕΙ μεταξύ των καλύτερων 100 στον κόσμο;Ότι  το πτυχίο του ΑΕΙ βελτιώνει μισθούς κατά μόνο 32%, (έναντι 61% στην ΕΕ) αποφέροντας έτσι απόδοση 3,5% στο κόστος της εκπαίδευσης (έναντι 7% στην ΕΕ);
  • Όταν επί δεκαετίες τώρα άλλοι  «αγανακτισμένοι» καταστρέφουν τις πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις, εμποδίζουν τα μαθήματα και  εξευτελίζουν τους καθηγητές απαξιώνοντας έτσι ακόμα περισσότερο την τριτοβάθμια εκπαίδευση;  
  • Όταν τα διπλώματα  ευρεσιτεχνίας στην Ελλάδα είναι μόλις 0,2% δηλαδή δέκα φορές λιγότερα από αυτά που της αναλογούν σε σχέση με τον πληθυσμό της;
  • Όταν τέλος, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ μεταξύ 183 χωρών, η Ελλάδα κατατάσσεται 84η στους θεσμούς, 123η στο μακροοικονομικό περιβάλλον, 94η στην αποδοτικότητα στην αγορά αγαθών, 93η στην ανάπτυξη της χρηματοοικονομικής αγοράς, 74η στην εξειδίκευση των επιχειρήσεων και 79η στις καινοτομίες;
Γιατί Αγανακτισμένε δεν σε είδα ποτέ να διαμαρτύρεσαι για όλα αυτά;
ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Του Τάκη Μίχα (protagon.gr)

Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011

ΤΟΛΜΗΣΤΕ


Τολμήστε! Θέλουμε να εκφράσουμε με τον πιο σαφή τρόπο την αγωνία μας για τη δραματική κατάσταση του τόπου. Η ισότιμη ένταξή μας στην Ευρώπη, αναγκαία για την επιβίωση της Ελλάδας ως σύγχρονης προηγμένης χώρας, αλλά και οι σημαντικές πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές κατακτήσεις που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της, απειλούνται σήμερα σοβαρά. Ως υπεύθυνοι πολίτες νοιώθουμε την ανάγκη να μιλήσουμε, καθώς οι φωνές του λαϊκισμού και της ανευθυνότητας κυριαρχούν στο δημόσιο λόγο, κρύβοντας από τους περισσότερους Έλληνες τη σοβαρότητα της κατάστασης και προτείνοντας λύσεις καταστροφικές, ανεδαφικές
ή εξωπραγματικές σε στιγμή κρίσης. Απευθύνουμε έκκληση σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου, σε όποια θέση και αν βρίσκονται: στον πρωθυπουργό, την κυβέρνηση και τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και τον αρχηγό και τους βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τους αρχηγούς και τους βουλευτές των άλλων κομμάτων. Τους καλούμε όλους να αλλάξουν νοοτροπία, να παραμερίσουν τις ιδιοτέλειες, τις προσχηματικές αντιμαχίες, εσωκομματικές και εξωκομματικές, τους υπολογισμούς, τους συμψηφισμούς, καθώς και τις αγκυλωμένες στο παρελθόν ιδεολογικές και πολιτικές περιχαρακώσεις και να αναλάβουν επιτέλους στο ακέραιο τις ευθύνες τους. Τους ζητούμε να μιλήσουν με ειλικρίνεια στους έλληνες πολίτες για τους κινδύνους που απειλούν τη χώρα, για τον αγώνα και τις θυσίες που απαιτεί η σωτηρία και η ανάκτηση της αξιοπρέπειάς της, και να εργαστούν σκληρά και συστηματικά για τη νέα στροφή. Ο τόπος χρειάζεται μια ηγεσία ευθύνης και εθνικής ανασυγκρότησης που, σε συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους μας, θα κάνει τα απαραίτητα για τη σωτηρία. Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο, και μόνο συντονισμένες ενέργειες, βασισμένες σε ένα νέο πνεύμα ομοψυχίας μπορούν να αποτρέψουν πλέον την καταστροφή. Όσοι αγνοούν προκλητικά τα σημεία των καιρών και, επιδεικνύοντας ασυγχώρητη ιδιοτέλεια, επιμένουν να επενδύουν στην κατάρρευση με οδηγό το δικό τους προσωπικό ή κομματικό συμφέρον, θα χρεωθούν στο ακέραιο την καταστροφή της χώρας. Υπάρχει ακόμη καιρός να σωθούμε, αν αυτοί που εκπροσωπούν τον λαό και παίρνουν τις αποφάσεις για λογαριασμό του, όπου κι αν βρίσκονται, είτε στην κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση, είτε σε άλλους συλλογικούς φορείς ή όργανα, τολμήσουν να κάνουν
το καθήκον τους. Οι κατακτήσεις της σημερινής Ελλάδας στηρίχθηκαν σε κόπους και θυσίες γενεών. Δεν έχουμε δικαίωμα, πολιτικοί και πολίτες, να τις εγκαταλείψουμε ούτε να αφήσουμε κανέναν να τις καταστρέψει. Δεν έχουμε δικαίωμα να υποθηκεύσουμε το μέλλον και τα όνειρα των νέων και των επερχόμενων γενεών.
Υπογράφουν, από τα γράμματα και τις τέχνες:

Θανάσης Βαλτινός
Κική Δημουλά
Απόστολος Δοξιάδης
Τάκης Θεοδωρόπουλος
Αθηνά Κακούρη
Μένης Κουμανταρέας
Γιάννης Κουνέλης
Πέτρος Μάρκαρης
Τάσος Μπουλμέτης
Βασίλης Παπαβασιλείου, δώνης
Διονύσης Σαββόπυλος
Γιώργος Σκαμπαρ δώνης
Αλέκος Φασιανός

Από την ακαδημαϊκήεπιστημονική κοινότητα:

Νίκος Αλιβιζάτος
Νάσος Βαγενάς
Γιάννης Βούλγαρης
Γιώργης Γιατρομανωλάκης
Άγγελος Δεληβοριάς
Γιώργος Δερτιλής  
Αρίστος Δοξιάδης
Ορέστης Καλογήρου
Στάθης Καλύβας
Βάσω Κιντή
Ανδρέας Κούρκουλας
Νίκος Μουζέλης
Χαράλαμπος Μ. Μουτσόπουλος

Σάββατο 12 Φεβρουαρίου 2011

ΚΡΥΦΤΕΙΤΕ. ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΓΡΙΠΗ

Η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που διαλαλούν οι μεταπράτες της υγείας και τα φερέφωνά τους, συμποσούται σε μία μέτριας εντάσεως έξαρση των αριθμών των θυμάτων, που σαφώς υπολείπεται των περιόδων 2006-2007 και 2008-2009. Επαναλαμβάνω: δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Αυτό που συμβαίνει γινόταν σχεδόν κάθε χρόνο. Φέτος, όπως και πέρυσι, είμαστε τυχεροί και θρηνούμε λιγότερα θύματα. Απλώς επειδή πάνω από κάθε θύμα ή πάνω από κάθε βαρύ περιστατικό που νοσηλεύεται στη ΜΕΘ υπάρχει πάνω του και μία κάμερα, δημιουργείται η ψευδής εντύπωση της φονικής γρίπης. Για να το πούμε ακόμα καλύτερα: ΤΑ ΜΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΥΞΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΤΗΛΕΘΕΑΣΗ ΤΟΥΣ 'Η ΤΗΝ ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ, ΕΣΚΕΜΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟΠΟΙΟΥΝ ΜΙΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.
Μην επιτρέπετε στους άσχετους και στους ψεύτες να σας τρομοκρατήσουν.
Ιδού και η απόδειξη:
(Κοιτάξτε τον πίνακα της σελίδας 7. Ενημερωμένος μέχρι 7 Φεβρουαρίου)

Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011

ARMAGEDON

Τέλειωσε. Πάει. Φινίτο. Η 23η Φεβρουαρίου θα μείνει στη μελλοντική συλλογική μνήμη, ως η "ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΘΑΦΤΗΚΕ Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ". Παρακαλώ τους δημάρχους να ετοιμάζουν τα εκχιονιστικά, τις αλατιέρες, τα φτυάρια και και επίσης καλώ τον κόσμο να κάνει προμήθειες. Νερό και ξηρά τροφή.


Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011

ΟΙ ΧΕΙΡΙΣΤΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Ο Δημήτρης Καμπουράκης είναι μία από της καλύτερες δημοσιογραφικές -και όχι μόνο- πένες. Όσο χολή και αν βγάζουν διάφοροι, περί διαπλεκόμενων μεγαλοδημοσιογράφων, η τεχνική του συγκεκριμένου δημοσιογράφου ξεφεύγει από τα στενά πλαίσια της αρθογραφίας και  προσεγγίζει αυτά της μαχόμενης λογοτεχνίας. Και πριν παραθέσω το κείμενο που με ώθησε σε αυτό το λογίδριο, έχω να πω ότι πολλοί από τους οσφυοκάμπτες των μεγαλοκαναλιών που παρακολουθούμε, είναι επαγγελματίες του άμεσου προφορικού λόγου και, λίγοι εξ' αυτών, και του γραπτού. Το να λες αυτά που πρέπει να ειπωθούν σε μισό λεπτό, με συμπυκνωμένη χρήση των κατάλληλων λέξεων, είναι ικανότητα που δεν έχουμε όλοι. Όσο για τον Καμπουράκη, αν διαβάσει κανείς και τα ιστορικά βιβλία του, καταλαβαίνει ότι είναι μάστορας του γραπτού λόγου. Υποκλίνομαι κύριε Καμπουράκη.

Το άρθρο από το protagon.gr
Επειδή τις τελευταίες μέρες είχα μια σφοδρή αντιπαράθεση με τους απεργούς γιατρούς, γράφω αυτό το κείμενο επανόρθωσης. Πάνω στην αντιπαράθεση μπορεί να λέω και καμιά κουβέντα παραπάνω βρε αδερφέ, αλλά αν παρεκτραπώ το αναγνωρίζω και ζητώ συγνώμη. Όπως τώρα. Λοιπόν:
«Η συντριπτική πλειοψηφία των γιατρών του ΕΣΥ και των ασφαλιστικών ταμείων είναι προσηλωμένη στην αποστολή της με ιεραποστολικό ζήλο. Εργάζεται με χαμηλές αμοιβές και μέσα σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, υπηρετώντας με αυταπάρνηση τον φτωχό εργαζόμενο και υπερασπιζόμενη τον θεσμό της δημόσιας και δωρεάν υγείας για όλους. Οι ελάχιστοι επίορκοι που μπορεί να υπάρχουν ανάμεσα στη μεγάλη μάζα των έντιμων γιατρών (όπως και σε κάθε επαγγελματική ομάδα άλλωστε) πρέπει να τιμωρούνται παραδειγματικά και δε μπορούν να αμαυρώσουν την προσπάθεια και τον αγώνα όλων των υπολοίπων.» Εντάξει; Σας κάλυψα; Όχι; Θέλετε κι άλλα; Εντάξει.
«Την αποκλειστική ευθύνη για την κατάντια της υγείας φέρνουν διαχρονικά οι πολιτικές ηγεσίες, οι οποίες είχαν σταθερή πολιτική επιλογή να απαξιώσουν την δημόσια υγεία για να την παραδώσουν στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα. Παρά τον ηρωικό αγώνα των γιατρών, τα τελευταία τριάντα χρόνια τα δημόσια νοσοκομεία και οι θεσμοί πρωτοβάθμιας περίθαλψης παίρνουν όλο και λιγότερα χρήματα, παρά τις προβοκατόρικες διαβεβαιώσεις όλων των υπουργών ότι χρόνο με τον χρόνο οι δαπάνες υγείας της χώρας αυξήθηκαν ιλιγγιωδώς, για να ξεπεράσουν τελικά κατά πολύ όλες τις χώρες της Ευρώπης. Απώτερος πολιτικός στόχος όλων των κυβερνήσεων ήταν να οδηγηθεί ο πληθυσμός στα ιδιωτικά νοσηλευτήρια και διαγνωστικά κέντρα. Στα πλαίσια αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής άνθισαν τα προβλήματα του συστήματος υγείας, με πρώτο μεγάλο θύμα τους ίδιους τους γιατρούς.»
Εξηγούμαι:
«Το φακελλάκι, η κατευθυνόμενη υπερσυνταγογράφηση, η διοχέτευση ασθενών στα διαγνωστικά κέντρα για πανάκριβες άχρηστες εξετάσεις, το πήγαινε έλα των dealers των φαρμακευτικών εταιρειών (ιατρικών επισκεπτών) έξω από τα γραφεία των γιατρών, η χρήση των ιατρείων του ΙΚΑ για ψάρεμα πελατών στα ιδιωτικά ιατρεία, η παραβίαση της λίστας αναμονής στα νοσοκομεία, οι θηριώδεις σπατάλες στα χειρουργεία, οι πλαστές εφημερίες, τα πιράνχας του ιατρικού εξοπλισμού, τα μαζικά συνέδρια φαρμακευτικών εταιρειών σε εξωτικούς προορισμούς, τα τεράστια ελλείματα των μονάδων υγείας και οι υπόλοιπες γνωστές πληγές του συστήματος, είναι απότοκα αυτής της πολιτικής, που εξέθρεψαν οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες παρά τη λυσσαλέα αντίθεση του ιατρικού κόσμου. Οι γιατροί ήταν πάντα το ανάχωμα απέναντι σ’ αυτές τις άθλιες πρακτικές. Μέχρι αφίσσα που καλούσε τον κόσμο να μη δίνει φακελλάκι εμφανίστηκε σε νοσοκομείο, με ευθύνη του ιατρικού του συλλόγου και με έξοδα του ιδίου, παρακαλώ. Τι άλλο να κάνουν δηλαδή οι άνθρωποι;»
Ολοκληρώνω με δυο πραγματάκια για τη σημερινή συγκυρία:
«Οι ιατρικοί σύλλογοι έχουν προτάσεις. Τις εξέθεσαν στον πρώην υπουργό τουρισμού Κώστα Μαρκόπουλο που πήγε ως εκεί για να δηλώσει τη συμπαράσταση της ΝΔ στον αγώνα τους. Για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, η ΝΔ ήταν πάντα ένα φιλοϊατρικό κόμμα που υπερασπιζόταν το κύρος αλλά και τη λαϊκότητα του ιατρικού λειτουργήματος. Τρανή απόδειξη η δυνατότητα που έδωσε σ’ ένα απλό κορίτσι του λαού ονόματι Νατάσα, από νηπιαγωγός Τρικάλων να βρεθεί με δίπλωμα χειρουργικής στο χέρι. (Θα μπορούσε βέβαια να της δώσει πρώτα διδακτορικό και μετά δίπλωμα, αλλά όλες οι σωστές πολιτικές μένουν τελικά ανολοκλήρωτες.) Ορθώς τότε, οι ίδιοι συνδικαλιστές που σήμερα δέρνονται με τα ΜΑΤ, αρνήθηκαν μέσω των συλλόγων τους να βγάλουν έστω και μία συμβολική ανακοίνωση, για ένα ζήτημα που κάποιοι ακραίοι ονόμασαν εξευτελισμό του ιατρικού λειτουργήματος και των εκπαιδευτικών θεσμών. Ευτυχώς οι σύλλογοι δεν ενέδωσαν τότε στους εξτρεμιστές. Οι γιατροί είναι νοικοκύρηδες και ξέρουν πότε πρέπει να κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο.» Ξέφυγα πάλι στα παλιά. Συγνώμη... επανέρχομαι στα σημερινά:
«Καλά θα κάνει το υπουργείο να μην κατασκευάζει απεργοσπαστικούς μηχανισμούς, χρησιμοποιώντας τους ελάχιστους 20.000 προδότες ενάντια στη μεγάλη μάζα των 7.500 γιατρών του ΙΚΑ. Η λαϊκότητα του ιατρικού λειτουργήματος, επιβάλλει να υπάγονται στο Υπουργείο Εργασίας μαζί με τους μπετατζήδες, μπογιατζήδες, αμμοκονιαστές και συναφή επαγγέλματα κι όχι σ’ έναν ύποπτο αμοιγώς ιατρικό φορέα. Να πάψει επίσης το Υπουργείο να ενεργοποιεί τους κοινωνικούς αυτοματισμούς, παροτρύνοντας γέροντες, καρδιοπαθείς και διαβητικούς να ζητούν τώρα θεραπείες και φάρμακα. Όποιος απ' αυτούς έχει πραγματική ανάγκη και δεν είναι μίσθερνο όργανο του ΔΝΤ και της Τρόικας, μπορεί (σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση των απεργών) να επισκευθεί το κατειλημμένο αμφιθέατρο του Υπουργείου Υγείας, για να του συνταγογραφήσουν αμέσως τα φάρμακα του οι αγωνιζόμενοι. Να λοιπόν ως που φτάνει η αυταπάρνηση των συνδικαλιστών γιατρών. Όχι μόνο δεν κλείνουν τα δημόσια ιατρεία όπως τους κατηγορούν, αλλά (παρά τον φόρτο της προεκλογικής περιόδου, καθότι ψηφίζουν στους συλλόγους τον Μάιο) τα αυγατίζουν τα ιατρεία για να θεραπεύεται ο κόσμος. Άντε, γιατί παρατράβηξαν οι προβοκάτσιες και η παραπληροφόρηση.»
Συγνώμη λοιπόν και πάλι γιατρέ μου αν παραφέρθηκα. Υποκλίνομαι δε μπροστά σου μέχρις εξαρθρώσεως των οσφυικών μου σπονδύλων, με τη βεβαιότητα ότι θα μου τους επαναφέρεις τους σπονδύλους στη θέση τους, στα πλαίσια της δημόσιας δωρεάν υγείας για όλους. Αλήθεια, μήπως έχεις κανένα καλό κέντρο να πάω να κάνω την αξονική στην σπονδυλική μου στήλη, διότι έμαθα ότι ο τομογράφος του νοσοκομείου σου χαλάει κάθε τρεις και λίγο;

Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011

FUUL FAT


       Οι άνθρωποι αλλάζουν. Αυτό είναι καλό. Προάγει την εξελικτική προσαρμογή και συμβάλλει στην ταχύτερη εξεύρεση πρακτικών λύσεων. Το πρόβλημα ανακύπτει όταν η όποια εξέλιξη είναι μεν λογικά κατανοητή αλλά συναισθηματικά μη αφομοιώσιμη. Σ’ αυτήν την περίπτωση η εξελικτική δυσπεψία ακολουθεί το μοτίβο της ανθρώπινης ολοβιοματικής (holobion) βιολογικής εξέλιξης. Προσαρμόζεται ταχέως ένα μέρος του εγκεφάλου ώστε να διεκπεραιώνονται κάποιας πρακτικής σημασίας θέματα, ενώ το άλλο μέρος αδυνατεί να παρακολουθήσει λόγω αναντίστοιχα χαμηλής ταχύτητας αφομοίωσης. 

       Το αδύνατο μέρος του μυαλού όχι μόνο βραδυπορεί αλλά ελπίζει και σε αντιστροφή της αδυσώπητης εξέλιξης, νοσταλγώντας στιγμές του παρελθόντος, π.χ. χούντα, χαμένα νιάτα, χαμένους έρωτες. Επιπρόσθετα, στην προσπάθειά του να αιτιολογήσει τη νοσταλγική εμμονή, ωραιοποιεί το παρελθόν, είτε μέσω της επιλεκτικής διαγραφής από τη μνήμη δυσάρεστων καταστάσεων, είτε υπερτονίζοντας τις στιγμές της ικανοποίησης.

       Το ερώτημα είναι σε ποιο σημείο στο μέλλον θα καταφέρουν τα δύο άνισα κινούμενα μέρη του εγκεφάλου να εναρμονιστούν και να αποκαταστήσουν την επαφή με την πραγματικότητα. 

       Προσέξτε. Η πραγματικότητα δεν αποτελείται μόνο από την πρακτική παροντική συνιστώσα, αλλά και από την αποτελεσματική αποτίμηση του παρελθόντος. Υπ’ αυτήν την έννοια μία φυγή προς τα εμπρός του πρακτικού μέρους του μυαλού μπορεί απλώς να δηλώνει φυγομαχία ή πανικό. Μόνο όταν το πρακτικό μυαλό επιβραδύνει και το νοσταλγικό γκαζώσει θα αποκατασταθεί η ενότητα της συνείδησης. Μόνο τότε το άτομο θα καταφέρει να βιώσει ολοκληρωτικά την ύπαρξή του, καθιστώντας το παρελθόν προωθητική γνώση και το μέλλον υλοποιήσιμη ελπίδα. Μόνο τότε το παρόν θα είναι πλήρες και ολόπαχο. Full fat!    

Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011

Κλείδωσε

Τελειώσαμε. Έγραψε. Πάει και τέλειωσε. Ετοιμαστείτε. Χερουβειμ, Βιμ Πανισχυρο, να μη λες ότι δε στο πα. έχω μάρτυρες πλέον. Το 18αρι του τζίφου μίλησε.


Παρασκευή 21 Ιανουαρίου 2011

ΒΓΗΚΕ Ο ΧΑΡΟΣ ΠΑΓΑΝΙΑ

Επειδή ξαναβγήκαν παγανιά οι έμποροι του θανάτου, προπαγανδίζοντας τα νέα θύματα της γρίπης Η1Ν1, επανερχόμαστε -όπως πάντα- με στοιχεία, ώστε να καθησυχάσουμε τον κόσμο: Δε συμβαίνει τίποτα. Τα θύματα της γρίπης είναι εντός των αναμενομένων πλαισίων. Δε δικαιολογείται ουδεμία ανησυχία και ουδέν επιπλέον μέτρο, πέραν του καθιερωμένου εμβολιασμού των ευπαθών ομάδων.

Παράκάτω σας δείχνουμε τον αριθμό θανάτων από γρίπη στις ΗΠΑ, όπως καταγράφεται από τα Κέντρα Ελέγχου Λοιμώξεων (CDC) των ΗΠΑ. Ο αριθμός θανάτων είναι το μόνο αξιόπιστο στοιχείο δραστηριότητας της νόσου. Επιλέγουμε τις ΗΠΑ, επειδή είναι η μόνη χώρα που έχει εκτεταμένο δίκτυο καταγραφής.



Στην παραπάνω εικόνα βλέπετε τον αριθμό θανάτων από το 2006 έως τις 8 Ιανουαρίου του 2010. Όσο η κόκκινη γραμμή παραμένει εντός του καναλιού που ορίζεται από τις δύο μαύρες καμπύλες δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας (Η άνω μαύρη καμπύλη ορίζει το κατώφλι επιδημίας). Όπως βλέπετε η δραστηριότητα της νόσου είναι εντός των λογικών πλαισιών και μην αφήνετε κανένα έμπορο να σας τρομοκρατεί.

Αντίστοιχα καθησυχαστικά στοιχεία μπρείτε να βρείτε και από το ελληνικό ΚΕΕΛ στο site http://www.keel.org.gr/images/stories/keelpno/epoxiki_gripi/weekly022011.pdf 
Παρατηρήστε το διάγραμμα 3 και στείλτε στον αγύριστο όσους μας ενημερώνουν για τον δεύτερο νεκρό από γρίπη στη.... Βοσνία.

Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2011

ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΨΥΞΗ

Με την ολοκλήρωση της Συνόδου του ΟΗΕ για το Κλίμα, που πραγματοποιήθηκε στη Βόνη με τη συμμετοχή 190 κρατών, και ενώ ο ΟΗΕ επιχειρεί να πείσει τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και την Κίνα να λάβουν μέτρα για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα για να αποτραπεί η επικείμενη παγκόσμια υπερθέρμανση, στο Σικάγο, σε άλλη διεθνή σύσκεψη για την κλιματική αλλαγή, μια μερίδα «διαφωνούντων» και «ετερόδοξων» ειδικών προέβλεπε, αντίθετα, την έλευση μιας νέας εποχής... παγετώνων.



Οι 75 κλιματικοί εμπειρογνώμονες, που έκαναν ανακοινώσεις στην 4η Διεθνή Διάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή, που έλαβε χώρα στο Σικάγο, με πρωτοβουλία του ανεξάρτητου μη κερδοσκοπικού οργανισμού Heartland Institute, δεν φαίνεται να συμμερίζονται την άποψη των περισσότερων «ορθόδοξων» κλιματολόγων, που συμμετέχουν στη Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC).

H θερμοκρασία του πλανήτη, σύμφωνα με την ορθόδοξη και ευρέως αποδεκτή άποψη, σημειώνει σταθερή άνοδο, γεγονός που οφείλεται στις αυξημένες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Το 2000, μάλιστα, είχαν προβλέψει ότι η μέση θερμοκρασία του πλανήτη θα αυξάνεται κατά 1°F ανά δεκαετία, αύξηση η οποία θα φθάσει τους 10°F μέχρι το τέλος του αιώνα.

Βάσει νέων επιστημονικών δεδομένων, ο πλανήτης έχει πάψει προ πολλού να υπερθερμαίνεται και έχει εισέλθει σε μια περίοδο που ενδέχεται να προμηνύει μια νέα εποχή παρατεταμένου ψύχους. Οπως υποστηρίζει ένας από τους επικριτές της θεωρίας της υπερθέρμανσης, ο επιφανής Αμερικανός γεωλόγος Don Easterbrook, ομότιμος καθηγητής στο Western Washington University, οι προβλέψεις της IPCC περί ανόδου της θερμοκρασίας δεν επιβεβαιώθηκαν, γιατί απλούστατα η περίοδος της υπερθέρμανσης έληξε.

Η περιβόητη κλιματική αλλαγή, όπως σημειώνεται, δεν θα οδηγήσει σε μια παρατεταμένη περίοδο ξηρασίας, αλλά σε κάτι πολύ χειρότερο. Σε μια νέα εποχή παγετώνων, που μπορεί να διαρκέσει έως και τριάντα χρόνια και η οποία θα επιφέρει πολύ μεγαλύτερα δεινά στην ανθρωπότητα από ό,τι η άνοδος της θερμοκρασίας. Ειδικότερα, οι δυσοίωνες προβλέψεις κάνουν λόγο για πολύ μεγαλύτερο αριθμό θανάτων, επιδείνωση του ήδη υπαρκτού σε ορισμένες περιοχές του κόσμου προβλήματος του υποσιτισμού και κατακόρυφη αύξηση της κατά κεφαλήν κατανάλωσης ενέργειας, λόγω της αυξημένης ανάγκης για θέρμανση.

Ο Ιστερμπρουκ προχώρησε στη μελέτη των πάγων της Γριλανδίας, οι οποίοι θεωρούνται ως οι καλύτεροι και οι πλέον αδιάψευστοι «μάρτυρες» των κλιματικών αλλαγών που έχουν επέλθει στον πλανήτη. Χρησιμοποιώντας ισότοπα οξυγόνου, μια καθιερωμένη μέθοδο της Παλαιοντολογίας για την ανασύσταση του Περιβάλλοντος κατά τους γεωλογικούς αιώνες, κατάφερε να υπολογίσει τις θερμοκρασίες που επικρατούσαν στον πλανήτη πριν από εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Ετσι, διαπίστωσε πως το κλίμα της Γης χαρακτηρίζεται από μια αέναη εναλλαγή ψυχρών και θερμών μακρο-εποχών, οι οποίες εμπεριέχουν πολλούς μικρότερους χρονικά κύκλους κλιματικών αλλαγών.

Τα τελευταία 500 χρόνια παρατηρείται μια κανονικότητα στην εναλλαγή θερμών-ψυχρών περιόδων, όπου κάθε περίοδος διαρκεί περίπου 27 χρόνια. Το ίδιο φαινόμενο εναλλαγής φαίνεται να επαναλαμβάνεται τέσσερις φορές και κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Από το 1880 έως το 1915 (κρύο), από το 1915 έως το 1945 (ζέστη), από το 1945 έως το 1977 (κρύο), από το 1977 έως το 1999 (ζέστη). Από το 1999 έως σήμερα παρατηρείται μια σταδιακή πτώση της θερμοκρασίας, συνεπώς, κατά τον Ιστερμπρουκ, έχουμε εισέλθει και πάλι σε μια περίοδο ψύχους.

Δε φαίνεται να υπάρχει σχέση αιτίας-αποτελέσματος που να συνδέει την άνοδο της θερμοκρασίας με την αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Αντίθετα, ο Ιστερμπρουκ συσχετίζει την πορεία των εναλλαγών θερμοκρασίας του πλανήτη με τους ηλιακούς κύκλους, τις ηλιακές κηλίδες και γενικά την ηλιακή δραστηριότητα. Υποστηρίζει, μάλιστα, ότι όποτε η ηλιακή δραστηριότητα παρουσίαζε ύφεση, όπως σήμερα, τότε στη Γη είχαμε πάντοτε «μίνι» περιόδους παγετώνων.

Αιτία η ηλιακή ακτινοβολία

Βάσει αυτών, ούτε η άποψη πως αυξάνεται η θερμοκρασία ευσταθεί, ούτε και ο ισχυρισμός πως η αύξηση αυτή έχει ανθρωπογενή αίτια, ότι προέρχεται δηλαδή από την αύξηση της χρήσης ορυκτών καυσίμων από το 1945 και μετά.

Στα ίδια συμπεράσματα καταλήγουν και οι έρευνες του Ρώσου αστροφυσικού HabibulloAbdussamatov, διευθυντή του Τμήματος Διαστημικών Ερευνών της Ρωσικής Ακαδημίας και επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος «Astrometria», που διεξάγεται στο ΔιεθνήΔιαστημικό Σταθμό.

Σύμφωνα με το Ρώσο επιστήμονα, το φαινόμενο του θερμοκηπίου δεν οφείλεται στις εκπομπές αερίων, όπως υποστηρίζουν οι «ορθόδοξοι» κλιματολόγοι, αλλά στην ηλιακή ακτινοβολία, η οποία στη διάρκεια του εικοστού αιώνα παρουσίασε μια αξιοσημείωτη και παρατεταμένη άνοδο, φτάνοντας στο ζενίθ της το διάστημα 1998-2005, για να ακολουθήσει έκτοτε φθίνουσα πορεία, όπως αποδεικνύει και η μείωση των ηλιακών κηλίδων.

Η σαφής μείωση των ηλιακών κηλίδων που παρατηρείται σήμερα φανερώνει ότι η ηλιακή δραστηριότητα βρίσκεται στο ελάχιστό της (το λεγόμενο ελάχιστο του Μάουντερ), γεγονός που θα οδηγήσει σε μια δραματική πτώση της θερμοκρασίας. Ο Αμπντουσαμάτοφ, μάλιστα, θεωρεί πως η παγκόσμια ψύξη θα αρχίσει να γίνεται αισθητή από το 2014.

Ωστόσο, η αξιοπιστία της “ορθόδοξης” άποψης της IPCC, που το τελευταίο διάστημα δοκιμάζεται διαρκώς, όχι μόνο από τους πολέμιους της θεωρίας της παγκόσμιας υπερθέρμανσης, αλλά και από σειρά αποκαλύψεων στον Τύπο που έδειξαν είτε προχειρότητα στην εκτίμηση των προβλέψεών της (στην Έκθεση του 2007 είχε υποστηριχθεί ότι οι παγετώνες των Ιμαλαΐων θα λιώσουν μέχρι το 2035) είτε ακόμη και σοβαρά λάθη (στην ίδια Έκθεση είχε υποστηριχθεί ότι περίπου η μισή Ολλανδία βρίσκεται κάτω από το επίπεδο της θάλασσας, διογκώνοντας τον κίνδυνο να πλημμυρίσουν οι Κάτω Χώρες). Πάντως, όλοι οι ειδικοί που μελετούν το κλίμα, συμφωνούν σε ένα πράγμα: το κλιματολογικό μέλλον του πλανήτη διαγράφεται δυσοίωνο.
Το άλλο με τον Τοτό προφανώς το ξέρετε...

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011

Θέατρο η ποδόσφαιρο;


Είναι γνωστό ότι τα παιδία παίζει στο γήπεδο του παραλόγου ,(έχει ξαναειπωθεί, αλλά εκεί κάνουμε την προπόνηση μας), μέχρι να τα κακαρώσουμε .

Παίκτες είμαστε, βέβαια (μερικοί από μας δεν το ξέρουν) , αλλά πρωτίστως και συγχρόνως είμαστε και θεατές.

Σαν θεατές λοιπόν θα μπορούσαμε να είμαστε και οπαδοί…(τα σπορ τα αγαπάμε-ποδόσφαιρο χωρίς δεύτερη σκέψη, δήλωνε στο δίλλημα θέατρο η ποδόσφαιρο ο Camus).

Ο κοσμικός άνθρωπος ως οπαδός ποδοσφαίρου τι θα υποστήριζε άραγε;

Ας πάρουμε τα χειρουργικά εργαλεία για να ξεθάψουμε άλλο ένα τέρας από μέσα μας .(θάλαμους, νοσήλεια , φάρμακα και ασφαλιστικά ταμεία επιλέγουν πλέον , άλλοι, εμείς μόνο κόβουμε…)

Οι ομάδες καταρχήν θα χωριστούν σε κατηγορίες ,για να διευκολύνουν το έργο μας, συγχρόνως όμως για να τονίσουν τα χαρακτηριστικά που ήδη έχουν.

Υπάρχουν οι πρωταθλήτριες Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, αυτές που θα μπορούσαν να γίνουν πρωταθλήτριες ΠΑΟΚ και ΑΕΚ, οι φιλόδοξές όπως ο Αρης μαζί με αυτές που κατά διαστήματα διεκδικούν κάτι, οι μεσαίες όπως ο Ηρακλης και Πανιώνιος ,οι νεοφώτιστοι που ανεβοκατεβαίνουν τις κατηγορίες…. και τέλος πάντων αυτές και σταματώ, γιατί αλλιώς ,κάθε ομάδα και κατηγορία.

Αναφερθήκαμε στις λεγόμενες ιστορικές για ένα πιο διαχρονικό σχόλιο….

Ο «παράλογος» κόσμος έχει διαχύσει τους κανόνες του, παντού, τόσο που οι απανταχού επιστήμονες ,θα έπρεπε να εντρυφήσουν σ΄ αυτούς προκειμένου να μη λειτουργούν ως νέοι ιερείς ,στην επιστήμη τους. Αυτοί λοιπόν οι κανόνες έχουν ποτίσει και τα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα κάνοντας κάθε οπαδό ,μανιακό της ζωής.

Όμως και η σάρκα ασθενής (αλλιώς θα ήμασταν όλοι στο τερέν) πολύ δε περισσότερο το πνεύμα (εξ’ ου και το οπαδηλίκι).

Ο οπαδός μην μπορώντας να αντιμετωπίσει στα ίσια ,την ζωή του βρίσκει αποκούμπια όπου μπορεί. Στις ομάδες σίγουρα.

Αλλοι συναισθηματικά χερούλια επιλογής, (ο μπαμπάς μου με έκανε….) ,όπου θα μπορούσαν να μετέχουν οι ομάδες όλων των κατηγοριών που αναφέρθηκαν. Εκεί δεν σε νοιάζει η ομάδα σου αν νικά η χάνει , άλλα ότι ανήκεις σε κάποια ομάδα που έχει προσωπικά χαρακτηριστικά.

Αλλοι σε χερούλια σίγουρης επιβεβαίωσης (βλέπε Ολυμπιακό ,Παναθηναικό) όπου με κάποιο τρόπο νικάνε (ακόμη και το θάνατο).

Στην ίδια κατηγορία είναι και αυτοί που υποστηρίζουν την δεύτερη κατηγορία και τρίτη κατηγορία (ΠΑΟΚ ΑΕΚ , Αρή και λοιπούς). Αυτοί θα ήθελαν να είναι στους σίγουρους πρωταθλητές , να κερδίζουν πάντα , συγχρόνως να υπερβούν εαυτόν προκειμένου να ξεπεράσουν τους πρώτους.

Οι νεοφώτιστοι στοχεύουν τη νίκη γιατί η πτώση είναι δίπλα τους, και την φοβούνται πολύ. Συνήθως στα επαρχιακά τους όνειρα παίρνουν τον ένα τίτλο μετά τον άλλο…

Είναι και οι μεσαίες ομάδες, που και αυτοί θέλουν να νικούν ,αλλά χωρίς να ξέρουν το γιατί .Πρωτάθλημα δεν θα πάρουν σίγουρα (εκτός της καλής μπάλας που θα μπορούσαν να παίζουν κάποιες στιγμές, δεν φτάνει μόνο αυτό) και το ξέρουν , όπως ξέρουν ότι κουτσά ,στραβά θα δουν, κάποιες άλλες ομάδες να πέφτουν.

Όλες οι ομάδες των κατηγοριών που θεσπίσαμε θέλουν τη νίκη ,κάποιες έχουν στόχο (οι περισσότερες) είτε την πρωτιά είτε την αποφυγή της πτώσης. Λειτουργεί τόσο έντονα αυτό στους οπαδούς που ενώ μπορεί να είναι μικρομεσαίοι , ως συναισθηματική επιλογή ,που δεν μπορούν να αποτινάξουν από πάνω τους, θα είναι συγχρόνως Γιουνάιτεντ εξωτερικού για να είναι και πρώτοι. Το ξεκάθαρο χερούλι που θα μπορούσε να τον αναστήσει κιόλας, αφού θα είχε πατήσει όλους τους άλλους κακούς….

Οι μεσαίοι όμως …Δυσβάσταχτη η επιλογή τους. Σφαλιάρες από παντού. Η διαφορά είναι ότι το ξέρουν και απλώς συμμετέχουν ενεργά .(Σισυφικοί ήρωες)

Δεν θα ξεχάσω κάποιον που μου είχε διηγηθεί ,πως διάλεξε ομάδα ποδοσφαιρική. «Έπαιζε φιλικό στο Καυτατζόγλειο ο Ηρακλής με την Μίλαν .Στο ημίχρονο άνοιξαν τις πόρτες και μπήκα μέσα. Ο Ηρακλής έχασε (2-0 , 4-0 δεν θυμάμαι). Από τότε έγινα Ηρακλής».

Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2011

Συγγνώμη. Εννοούσα από τις 15.

A NEW ICE AGE

Ετοιμαστείτε. Από 16 Ιανουαρίου εισερχόμαστε σε παγετωνική περίοδο. Θα τελειώσουν όλα τα προβλήματά μας!

Ερωτήσεις , ερωτήσεις .....

Τι είναι προτιμότερο;


Να ανοίγεις την βρύση και να προσπαθείς να βάλεις από κάτω το ποτήρι , (θέλεις να το γεμίσεις αλλά η ροή πολύ έντονη – θα σου το ρίξει το κάτω), για να πιείς, και να δώσεις στον καλεσμένο σου να πιεί (προσδοκώντας να ακούσεις την ευχή «την δροσιά του να ‘χεις»).
η
Να γεμίσεις από πριν μια κανάτα και να γεμίσεις, τότε που θα χρειαστεί, το ποτήρι; (η πιο πάνω προσδοκία παραμένει η ίδια)


Το δίλλημα αυτό χρήζει απάντησης.
Μέχρι στιγμής μόνο σπασμένα ποτήρια …. και οι ευχές αλλού….


Διλληματικά ερωτήματα , όπως το παραπάνω , με επιχειρήματα και από τις δύο μεριές, που καταλήγουν να φαντάζουν αναπάντητα (εν τάξει, που λέει ο λόγος – κουβέντα κάνουμε…..) απαντιούνται καίρια όταν αλλάζουμε το γήπεδο (όπως έχει ξαναειπωθεί).
ΛΟΙΠΟΝ αυτό που πρέπει να πράξω , δεν είναι να διαλέξω ποιάς πλευράς είναι καλύτερα τα επιχειρήματα, αλλά να φωνάξω από αλλού (πάλι μέσα μου είναι) τον μηχανολόγο μηχανικό με μεταπτυχιακά και λοιπά, που θα ρυθμίσει την ροή ….

ΠΛΑΤΩΝ-ΚΑΜΥ ΚΑΙ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Ξέχασα να σχολιάσω το βασικότερο. Αυτό το νέο εύρημα που επικαλείται ο Καμύ με σκοπό να σώσει τον κόσμο από τη δραματική επίγνωση της αένανης επανάληψης της καθημερινότητας. Η έννοια που χρησιμοποιεί ο Καμύ για να ανακουφιστούμε από αυτήν τη δραματική επίγνωση είναι ο ΧΡΟΝΟΣ, η τέταρτη διάσταση δηλαδή, η οποία κατά το Χερουβείμ-Καμύ δίνει στην επανάληψη όχι σχήμα κύκλου, αλλά εξελισόμενο προς τα εμπρος κύκλο, δηλαδή σπείρα. Κατά τον Καμύ, επειδή ο χρόνος εξελίσσεται προκύπτει η συνειδητοποίηση ότι σε κάθε επανάληψη δεν είμαστε στο προηγούμενο σημείο, αλλά εξ αντικειμένου σε ένα επόμενο. Και αυτή η συνειδητοποίηση από μόνη της λυτρώνει τον Δυτικό άνθρωπο από το υπαρξιακό δράμα.

Το προσπάθησα αλλά δεν ένοιωσα λυτρωμένος, δεν απελευθερώθηκα από τη μέγγενη του δράματος. Πιστεύω ότι η μόνη ανακούφιση είναι η συνειδητοποίηση ότι δεν υπάρχει ελπίδα.  Αυτό λέει ο Καμύ και είναι το μόνο που με κάνει να χαμογελάω. Η εισαγωγή της τέταρτης διάστασης δε με ανακουφίζει. Σε δύο, σε τρείς, σε δωδεκα διαστάσεις, μου είναι αδιάφορο. 

Τα πράγματα περιπλέκονται, και ο Καμύ τρώει καλή σφαλιάρα, όταν διαβάζεις τον ορισμό του Χρόνου από τον Πλάτωνα. Στον Τιμαίο, αν θυμάμαι καλά. Κατά τον Πλάτωνα ο Θεός αναγκάστηκε να φτιάξει το χρόνο, επειδή ο κόσμος είναι ατελής αντανάκλαση του τέλειου ουρανού, δηλαδή θεωρεί τον χρόνο σαν ένα στοιχείο που αναγκάστικά εισήλθε στον κόσμο για να τον καταστήσει ατελή, σαν ένα είδος αναγκαίου κακού. Ο χρόνος κατά τον Πλάτωνα ορίζεται ως "κινούμενη εικόνα της αιωνιότητας". Αυτό κατ' εμέ εισάγει την δραματικότητα της αιώνιας επανάληψης ως αναπόφευκτη, κάτι που δε μπορεί να άρει ο Καμύ. Σαν ένα χαλί εικόνων που επαναλαμβάνεται επίμονα και αενάως. Η μόνη διέξοδος κατά τον Πλάτωνα είναι η αποκοπή από την ύλη και η ένωση με το θείο. Ασκητική ζωή δηλαδή και αποκοπή από την υλική εμπειρία.  Το αρνούμαι. Ζήτω ο Καμύ, έστω αν και το εφεύρημα της σπείρας δε με ανακουφίζει