ΚΑΨΕ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΚΑΙ ΠΑΡΕ ΕΝΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ, ΜΕ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΒΕΒΑΙΑ!

Η εκρηκτική μείωση του αριθμού των δέντρων κυρίως στην Αττική-πηγή ζωής και οξυγόνου-συνοδεύεται από μια εκρηκτική αύξηση του αριθμού των αυτοκινήτων. Αυτό είναι ένα αναμφισβήτητο γεγονός που διαπιστώνουν κάθε μέρα οι παλαιότεροι οδηγοί αφού την τελευταία πενταετία ο χρόνος μετακίνησης, για την ίδια απόσταση, μέσα στην Αττική έχει διπλασιασθεί ή τριπλασιασθεί λόγω της άναρχης αύξησης του αριθμού των αυτοκινήτων. Σε αυτό συνηγορεί και η αδυναμία σχεδιασμού ενός μοντέρνου συστήματος συγκοινωνίας μέσα στην πόλη στο οποίο θα κυριαρχούν ως προτεραιότητα τα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Η αφρίζουσα θάλασσα των αυτοκινήτων οφείλεται βέβαια και στην νοοτροπία του μέσου πολίτη ο οποίος μέσα στο ιδιωτικό του όχημα απολαμβάνει ένα παραδείσιο αίσθημα ιδιοκτησίας, εφόσον δεν μπορεί πλέον να αποκτήσει εύκολα κατοικία. Ακόμη, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαικές πόλεις, στην Αθήνα κινούνται με προσωπικό αυτοκίνητο πάρα πολλοί νέοι ηλικίας 18-22 ετών, με το πορτοφόλι βέβαια των γονέων τους, επειδή έκαναν «περήφανη» την οικογένεια με την εισαγωγή τους σε κάποια ανώτατη σχολή. Μια πρόχειρη στατιστική που έκανα πρόσφατα πάνω σε μικρό δείγμα νέων 18-22 ετών μου έδειξε ότι ένα σημαντικό ποσοστό νέων αυτής της ηλικίας δεν έχει μετακινηθεί ποτέ με λεωφορείο μέσα στην πόλη! Αντίθετα φαίνεται ότι εξακολουθούν να μετακινούνται για εργασίες τους μέσα στην πόλη άτομα ηλικίας 60-70 ετών οι οποίοι είχαν μάθει να χρησιμοποιούν το λεωφορείο στα νειάτα τους. Οπωσδήποτε η μαλθακότητα και το αίσθημα καλοπέρασης στα νιάτα αντανακλάται και στην αύξηση της συχνότητας της παχυσαρκίας μεταξύ νεαρών που περνάνε τη μισή ζωή τους μπροστά στον υπολογιστή.
Τα τρέχοντα επιστημονικά δεδομένα συνδέουν την αυξημένη κυκλοφορία αυτοκινήτων και την κυκλοφοριακή συμφόρηση στο κέντρο της πόλης με αυξημένη επίπτωση της συχνότητας εμφραγμάτων και καρδιαγγειακών επεισοδίων. Δεν έχει ξεκαθαρισθεί απόλυτα κατά πόσον για το φαινόμενο αυτό ευθύνεται αποκλειστικά η εκπομπή καυσαερίων ή και ψυχοκοινωνικοί παράγοντες όπως η αύξηση τους στρες και της επιθετικότητας των οδηγών. Ήδη από το 2004 στις ΗΠΑ η επιστημονική εταιρεία American Heart Association δημοσίευσε στο ιατρικό περιοδικό Circulation ένα λεπτομερέστατο κατάλογο πολλαπλών λόγων που συνδέουν την θνητότητα από καρδιαγγειακά νοσήματα με την κυκλοφορία των αυτοκινήτων στις μεγάλες αστικές περιοχές. Και βέβαια χωρίς να περιλάβει σε αυτά και τα νοσήματα του αναπνευστικού που σχετίζονται με τις εκπομπές αερίων από αυτοκίνητο.
Φαίνεται ότι σε όλη την Ευρωπαική Ένωση κυριαρχεί η περίφημη «πράσινη» πολιτική που οδηγεί σε αγορά νέων αυτοκινήτων με χαμηλή εκπομπή καυσαερίων η οποία βοηθάει οπωσδήποτε και τις αυτοκινητοβιομηχανίες να πουλήσουν τα καινούργια τους μοντέλα. Ιδιαίτερα στον τόπο μας είναι γνωστό ότι η οικονομία που περιστρέφεται γύρω από το αυτοκίνητο βάζει πολλά εκατομμύρια ευρώ στις τσέπες του κράτους και είναι πάντα η εύκολη εισπρακτική λύση να φορολογήσει κανείς ότι δραστηριότητα σχετίζεται με το αυτοκίνητο. Μια ουσιαστική βέβαια «πράσινη» πολιτική θα ήταν να επιδοτηθεί όχι η αγορά νέου αυτοκινήτου αλλά ο πολίτης εκείνος που δεν χρησιμοποιεί καθόλου αυτοκίνητο και μετακινείται με μαζικά μέσα μετακίνησης. Μέχρι να πραγματοποιηθεί αυτό το απατηλό όνειρο η τρέχουσα οικονομικά επιτυχημένη συνταγή στον καρβουνότοπο που λέγεται Αττική είναι: κάψε ένα δέντρο και βάλε στη θέση του ένα αυτοκίνητο.

Ο ΙΟΣ ΤΗΣ ΠΥΡΚΑΓΙΑΣ: ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΜΒΟΛΙΟ;

Πάλι καίγεται ο τόπος μας. Η Αττική παραδομένη στις φλόγες. Από παιδάκι θυμάμαι-κάθε Αύγουστο-να καίγεται η πατρίδα μου. Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί. Το μπαλκόνι του σπιτιού μας γεμίζει στάχτες που φέρνει το μελτέμι απο τα βόρεια της Αττικής, νοιώθω ότι αυτές οι στάχτες είναι οι ενοχές μας, οι τύψεις μας. Μέσα στο μπαλκόνι ο μανιασμένος αγέρας κουβαλάει κομμάτια από τη μητέρα φύση που απαρνιόμαστε. Τα δέντρα που καίγονται είναι η ζωή μας, το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας. Δεν πρόκειται να αλλάξει τόσο το ανθρώπινο γονιδίωμα-έτσι ώστε να ζει αναπνέοντας το κάρβουνο-έχουμε ανάγκη τη φύση δίπλα μας. Μακρυά από τη μάννα φύση αρρωσταίνουμε, κοντά στη φύση μπορούμε να είμαστε υγιείς και ελεύθεροι. Ο εγκλωβισμός μας στις τσιμεντουπόλεις έγινε η εν-συνείδητη φυλακή μας, τον άνθρωπο των μεγαλουπόλεων χειραγωγεί καλύτερα η εξουσία, η τηλεόραση και οι σουπερ-αγορές τροφίμων, μέσα στις μεγαλουπόλεις αυξάνεται το άγχος και η επιθετικότητα των ανθρώπων. Οι κυβερνήσεις και οι συντεχνίες της υγείας αποφεύγουν να μιλούν για τα ψυχοκοινωνικά αίτια της ασθένειας. Τέτοιες αναφορές θα τίναζαν στον αέρα όλο το σύστημα της σύγχρονης διοίκησης και οικονομίας που βασίζεται στην δημιουργία ανεργίας και εκμετάλλευσης. Πολλές σύγχρονες μεγάλες κλινικές μελέτες μιλούν για τη σημασία που έχει το ψυχοσωματικό στρες, η κατάθλιψη και το εργασιακό ψυχοσωματικό φορτίο ως γενεσιουργός αιτία πληθώρας ασθενειών. Οι περισσότερο ελεύθεροι και ανυπότακτοι άνθρωποι της ιστορίας είχαν καταγωγή από ορεινές περιοχές, αυτοί αποτελούσαν και τον κύριο επαναστατικό πυρήνα εναντίον κάθε μορφής εξουσίας. Τα ψηλά βουνά και τα δέντρα γαλούχησαν το ελεύθερο φρόνημα. Οι κάτοικοι των πεδινών περιοχών είχαν περισσότερο πλούτο και καλοπέραση αλλά είχαν και χαμηλωμένες συνειδήσεις-συνήθως τα πήγαιναν πολύ καλά με την εξουσία. Μας καίνε τα δάση, μήτρα της ζωής, της υγείας, της ελευθερίας για να οδηγηθούμε όμηροι του τσιμέντου στα κλουβιά της υποταγής, στα χέρια των πολυεθνικών παρακαλώντας για ένα κομματάκι ψωμί- σαν τον φτωχό Λάζαρο που τρέφονταν από τα ψιχία του τραπεζιού των αφεντικών του. Ευγνώμων δούλος, υποταγμένος και μίζερος. Χρόνια τώρα περιμένω να φτιαχτεί ένα εμβόλιο για τον ιο της πυρκαγιάς. Για τον ιό της πονηρής γρίππης έφτιαξαν αμέσως εμβόλιο! Γιατί δεν φτιάχνουν ένα εμβόλιο για τον ιό της πυρκαγιάς;